Regelmatig als ik het met iemand over fotograferen en flitsen heb, krijg ik het volgende te horen: “flitsen is lelijk!” Dat zal denk ik komen doordat mensen gewend zijn aan kapotgeflitste foto’s met ingebouwde flitsers, want ik ben van mening dat een flitser wel degelijk een verschil kan maken.Zoals vanmiddag… “Wil je even snel een foto maken om aan m’n moeder te mailen?” Maar natuurlijk…
Verschil lijkt me meer dan duidelijk. Het mag dan ook duidelijk zijn dat dit niet de laatste keer is dat het thema flitsen aan bod komt.
Monthly Archive for June, 2007
Schrijf ik gisteren wat clichés over de pakjes die ik van Ebay ontvang, worden ze vandaag meteen bevestigd:
In het wit zie je een gigantische envelop die ik uit de VS heb ontvangen. De cd heb ik even meegefotografeerd als referentie, om aan te geven dat de envelop echt gigantisch is. Op de douanesticker staan keurig beide OpTech-items die erin zitten, met daarachter de waarde. Trouwens niets dan lof over de verzendsnelheid vanuit de VS, van het weekend besteld, op woensdag al in huis! Dat redden veel Nederlandse bedrijven niet eens.Het pakje in de groezelige gele envelop erachter komt, zoals de oplettende lezer aan de rij postzegels al had gezien, uit Hong Kong. Uiteraard inclusief handgeschreven afzender op de achterkant, en een douanesticker die de inhoud “Toys $10″ vermeld. Nou zie ik de Canon CP-E3 die erin zit wel als speelgoed, maar ik moest toch echt meer betalen dan $10… ;)Over de inhoud van de pakjes zal ik later meer schrijven…
Voor mijn foto-gepruts koop ik regelmatig spulletjes op Ebay. Omdat het zo lekker makkelijk is, omdat er zoveel te krijgen is en omdat het vaak stukken goedkoper is. Aangezien de spullen van over de hele wereld komen (waarbij Hong Kong en de VS favoriet zijn), zitten er vaak ook de meest uiteenlopende verpakkingen omheen. Pakjes uit de VS bestaan meestal uit één of andere slimme verpakking voorzien van allerlei ®’s en TM’s, bij voorkeur her te gebruiken en bestand tegen nucleaire rampen. Daarnaast zijn de ‘Yanks’ altijd erg correct met hun inhoudsomschrijvingen, netjes voorzien van omschrijving en prijs, waarschijnlijk uit angst voor terroristen. Pakjes uit China daarentegen bestaan meestal uit een smoezelige gele envelop, voorzien van een flinke rits met inheems postzegels, een handgeschreven afzender en inhoud met “gift” ter waarde van $10.Vandaag bereikte mij echter een nieuwe verrassing. Ik kocht ooit al eens een fisheye-lens die in een Russische tupperware broodtrommel via allerlei omwegen uit Belarus was gekomen, maar dit vond ik toch ook een aardig stukje huisvlijt:
Uit India bereikte mij dit pakje, dat bestaat uit een aantal schijfje piepschuim, een stuk karton, een soort verband-achtige lappen en een lading doorzichtig plakband. Wat de toegevoegde waarde van het verband is, ontgaat mij totaal. Nog los van de mogelijkheid dat ik behalve mijn Ebay-spul allerlei vreemde bacteriën deze kant op gekregen zou kunnen hebben, had gewoon karton + tape ook weer voldaan. De inhoud van dit vreemde pakje? Een batterijhouder voor een Metz-staafflitser, waarvan ik er vorige week al één uit de VS mocht ontvangen. Hoe? Gewoon, in een slimme envelop van Flatrate®…
Vrijdag 15 juni weer eens een retourtje Zwolle per trein gedaan, en wel om dit vehikel te fotograferen:
Een Mercedes R280CDI, volgehangen met accessoires, zodat de toch al riante instapprijs van €62.950,- is opgelopen tot een ook in Euro’s heftig klinkende €86.425,-. Zes riante zitplaatsen en een kofferbak waar nog geen krat bier in kan….. Gelukkig was ik alleen met Wilbert, de hoofdredacteur van Rijtesten.nl, en kon ik al mijn foto-apparatuur kwijt in de kofferbak en op de achterbank. Trefwoord foto-apparatuur: voor mijn vertrek nog even gewogen, en deze gek sleept zo’n 30kg mee op de fiets en in de trein. Dit keer kwam ik echter wel zonder bloeduitstortingen op m’n schouder thuis, en toen ik de boel in het bagagerek in de trein gooide wist ik een keer te vermijden dat ik m’n knokkels open raspte aan het plafond.Ok, op weg met “Das Boot”… want zo mag je deze SUV-stationcar-MPV-crossover wel noemen met z’n 2220kg, leeg wel te verstaan! Zijdezacht en fluisterstil… slaapverwekkend als je 24 bent en geen gezin hebt.
De ideale auto voor een roadtrip door de VS, maar aangezien de brug nog niet klaar is, hebben we ons maar tot het immer pitoreske Zwolle + omgeving gehouden. Het vinden van geschikte foto-lokaties blijkt toch altijd weer lastig, zeker als je niet bekend bent ter plekke. Gelukkig biedt een nieuw industrieterrein in aanbouw uitkomst. Terwijl Wilbert de auto midden op de weg zet, doe ik met m’n Canon mijn ding. Uit sommige hoeken oogt het ding niet eens zo heel gek, al vraag ik me toch af wie zoiets nou koopt? Een E-klasse station kost volgens mij minder, en als het om het SUV-gehalte gaat maak je met een M-klasse zowel in het terrein als bij de buren meer indruk.Vervolgens op zoek naar nog een leuke lokatie. In de buurt van Zwartesluis en Genemuiden vinden we een leuk plekje langs het water. Onder de ongezonde belangstelling van de lokale muggen-populatie, ga ik met mijn flitsers aan de gang. Tevens de vuurdoop van mijn Pocket Wizards, en wat een genot is dat! Ik moest wel allebei mijn 580EX-en van hun garantie ontdoen voor een betrouwbare aansturing, maar nu doen ze het gewoon altijd. Heerlijk, aangezien ik eerst altijd met Canon’s eigen IR-systeem zat te prutsen, dat met name buiten nog wel eens een steekje laat vallen.
Voor de foto prutsen we even wat met de luchtvering, die daarna niet meer omlaag lijkt te willen. Als ik vervolgens wegrijd lijkt ook het remsysteem wat vreemd te doen. “Kwestie van even voorzichtig doen” denk ik bij mezelf, tot ik me even later besef dat ik het rempedaal misschien beter niet met m’n linker voet kan bedienen.
Onderweg terug naar Zwolle valt me toch op dat je wel een hele hoop gewicht meesleept. Ook schakelt de, overigens bijzonder soepele, automaat wel erg snel naar een hogere versnelling, wat met name in de stad wel eens vervelend kan zijn. Gelukkig biedt de Sport-stand uitkomst, al hoef je ook nu nog geen ambities te hebben om een rondje Nordschleife in <8min te doen.
In de buurt van wat kantoorpanden vinden we een aardige plek om m’n autostatief in te zetten. Monteren blijkt geen probleem, de befaamde Duitse degelijkheid is in ieder geval dik in orde. Vervolgens word ik echter getrakteerd op twee nare eigenschappen van deze auto (uit een foto-technisch standpunt):- de koplampen gaan automatisch aan in het donker- zodra je een bocht maakt werkt één van de mistlampen als bochtenlicht. Het eerste probleem uit zich nogal problematisch: de door mij gebruikte Sigma 15-30 staat bekend als erg flare-gevoelig. In de praktijk valt dat reuze mee, maar een Xenon-koplamp met projectielens die recht in de lens schijnt, is toch net iets teveel van het goede. De enkele mistlamp die brand laat zicht ook niet voor de gek houden, als je achteruit rijdt gaat juist de ander branden. Als ik besluit om ze dan maar allebei gewoon aan te zetten doet zich ook meteen een oplossing voor het eerste probleem voor: in combinatie met de mistlampen kun je ook gewoon stadslicht voeren. Martijn blij, camera blij, Wilbert blij:
Het volledige verslag over de Mercedes R280CDI kun je vinden op Rijtesten.nl
Zozo, een heus blog voor ondergetekende. Jaja, ook ik geef me over aan deze inmiddels alweer ingeburgerde nieuwerwetsigheden. Geen idee of iemand dit ooit leest, maar voorlopig zal ik hier lekker onregelmatig mijn gedachten van me af schrijven.

Comments